لوی ژووه

Jouvet, Louis

بازیگر (1887، کروزون- فرانسه؛ 1951)

با نام ژول اوزن لویی ژووه به دنیا آمد. تحصیلاتش را در رشته ی داروسازی به پایان برد. اما به بازیگری علاقه ی زیادی داشت، سه بار در امتحان ورود کنسرواتوار پاریس رد شد. در سال 1908 به طور مشترک «تآتر داکسیون ا دار» را پایه گذاری کرد و خود ریاست آن را به عهده گرفت. نخستین بار در 1910 روی صحنه رفت. در 1913 به عنوان بازیگر و مدیر صحنه به گروه تآتری «ویو کولومبیه» پیوست. در فاصله بین سال های 1923 تا 1934 گرداننده ی بازیگران کمدی تآتر در شانزه لیزه بود و در همین فاصله گروه تآتری «دو کارتل» را با هدف احیای سنت های تآتر فرانسه پایه گذاشت. در 1928 هم کاری خود را با ژان ژیرودوی نمایش نامه نویس آغاز کرد و تهیه کنندگی اجرای بسیاری از آثار او را به عهده گرفت. نخستین نقش سینمایی اش را در 1932 در توپاز ایفا کرد. در1934 مدیریت آتِنِه تآتر را به عهده گرفت و با کریستیان برارِ طراح شروع به هم کاری کرد؛ همان سال در کنسرواتوار پاریس نیز پذیرفته شد. در 1936 در بسیاری از تولیدات کمدی فرانسز کار کرد. از 1940 تا 1945 دوران تبعید خود خواسته اش را از فرانسه اشغال شده به دست آلمانی ها گذراند. در 1945 دوباره به پاریس بازگشت.

ژووه پیش از این که در چهل و شش سالگی برای نخستین بار جلوی دوربین برود، از غول های تآتر فرانسه به شمار می آمد. تآتر همیشه برایش مهم تر بود؛ گاهی اوقات می گفت فقط به خاطر پول در سینما بازی می کند. این ادعا چه واقعی باشد چه نه، در نقش افرینی های سینمایی ژووه به هیچ وجه بی تفاوتی و سرسری گیری دیده نمی شود. او حتی در فیلم های پیش پا افتاده و معمولی نیز خوب بود. می توانست در یک فیلم خوب، شخصیت پردازی دقیق و پیچیده ای را ارائه دهد. کارگردانی ضعیف می توانسن ژووه را به سوی «تقلید از خود» بکشاند. خودش در این باره می گفت: «اگر زیادی ژووه هستم جلویم را بگیرید.» حال سرخورده و ناامید او با شخصیت های خبیث و انگل های جامعه هم آهنگی داشت؛ مثل وکیل مکار برنامه ی رقص، یا کنت مغرور و درهم شکسته ی اعماق. ژووه بهترین بازی هایش را در فاصله ی سال های 1935 تا 1940 ارائه داده است. کارهای پس از جنگش به جز که دز اورفورف قابل توجه نبودند. دخترش، لیزا ژووه، نیز بازیگر تآتر و سینماست. 

از فیلم ها:

1933- توپاز (گاسنیه)؛ 1935- جشن قهرمانانه (فدر)؛ 1936- اعماق اجتماع (رنوار)، آقای فلو (سیودماک)، مادموآزل دکتر (پابست)؛ 1937- ادعای عدم حضور (شنال)، ماجرای مضحک (کارنه)، جریمه (لربیه)؛ 1938- ماجرای شانگهای (پابست)، بازیگران وارد می شوند (م. آلگره)، هتل شمال (کارنه)، مارس یز (رنوار)، خانه ی اهل مالت (شنال)، تربیت شاهزاده (ریم)، پایان روز (دوویویه)؛ 1939- شبح گاری (دوویویه)؛ 1940- ولپن (م. تورنور)، اونتل پدر و پسر (دوویویه)، آهنگ شوبرت (بوایه)؛ 1946- بازگشت (کریستیان –ژاک)؛ 1947- که دز اورفور/ مقر پلیس پاریس (کلوزو)، کپی برابر اصل (درویل)؛ 1948- عاشقانه در دنیا تنها هستند (دوکوئن)؛ 1949- میان ساعت یازده و نیمه ی شب (دوکوئن)، میکت و مادرش (کلوزو)؛ 1950- یک داستانه عاشقانه (لوفران)؛ 1951- کنوک (لوفران)